تغیر مسیر یافته از - فضل بن عباس بن عتبه
زمان تقریبی مطالعه: 3 دقیقه
 

فضل بن عباس لهبی





ابومطلب فضل بن عباس بن عتبه لهبی (م حدود ۹۵ق)، از شعرا و فصحای بنی‌هاشم و از مشهورترین شعرای عصر خویش بود. وی اولین‌ هاشمی‌ای بود که امویان را مدح کرد.


۱ - معرفی اجمالی



ابومطلب فضل بن عباس بن عتبه لهبی اخضر مکی، کنیه‌های دیگری مانند ابوعتبه و ابوامیه نیز برای فضل ذکر کرده‌اند.
[۲] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
پدر و مادر او از بنی‌هاشم، و مادرش دختر عباس بن عبدالمطلب بود. لهبی یکی از شعرا و فصحای بنی‌هاشم و از مشهورترین شعرای عصر خویش به حساب می‌آمد.
[۴] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
وی معاصر فرزدق و احوص شاعر بوده و اخبار و حکایاتی با آنها دارد. فضل اولین‌ هاشمی‌ای بود که امویان را مدح کرد و اشعاری در ستایش عبدالملک بن مروان (حکومت ۶۵-۸۶ق) و یزید بن عبدالملک (حکومت ۱۰۱-۱۰۵ق) سرود.
[۸] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
ابن شهرآشوب او را جزو شعرای اهل‌بیت (علیهم‌السّلام) نیز ذکر کرده است.

۲ - ویژگی‌ها



لهبی دارای اشعاری روان و در عین‌حال زبانی تند بود. او با عده‌ای از شعرا دشمنی ورزید که از جمله آنها فزردق، احوص و عمر بن ابی ربیعه بودند.
[۱۱] سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
او فردی بخیل و گندم‌گون بود و بدین‌سبب وی را اخضر لقب داده‌اند.

۳ - دیوان اشعار



دیوان اشعار اثر برجای مانده اوست.

۴ - وفات



وی در حدود ۹۰ یا ۹۵ و یا ۱۰۰ق درگذشت.
[۱۶] دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، ج۱۰، ص۱۵۱۴۷.


۵ - پانویس


 
۱. ↑ مرزبانی، محمد بن عمران، معجم الشعراء، ص۱۵۹.    
۲. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
۳. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۶، ص۳۸۲.    
۴. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
۵. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۶، ص۳۸۴.    
۶. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۵۰.    
۷. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۶، ص۳۸۶.    
۸. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
۹. ↑ ابن شهر آشوب، محمد بن علی، معالم العلماء، ص۱۵۰.    
۱۰. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۵۰.    
۱۱. ↑ سزگین، فؤاد، تاریخ التراث العربی، ج۲، ق۳، ص۱۷۰.
۱۲. ↑ ابوالفرج اصفهانی، علی بن حسین، الاغانی، ج۱۶، ص۳۸۲.    
۱۳. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذریعه، ج۹، ص۱۴۸.    
۱۴. ↑ امین، سید محسن، اعیان الشیعه، ج۸، ص۴۰۶.    
۱۵. ↑ زرکلی، خیرالدین، الاعلام، ج۵، ص۱۵۰.    
۱۶. ↑ دهخدا، علی‌اکبر، لغت‌نامه، ج۱۰، ص۱۵۱۴۷.
۱۷. ↑ جمحی، محمد بن سلام، طبقات فحول الشعراء، ج۱، ص۷۵.    
۱۸. ↑ بغدادی، عبدالقادر بن عمر، خزانة الادب، ج۵، ص۱۷۹.    
۱۹. ↑ بکری‌ اندلسی، عبدالله بن عبدالعزیز، سمط اللالی، ج۱، ص۷۰۰.    
۲۰. ↑ آمدی، حسن بن بشر، المؤتلف و المختلف، ص۴۱.    


۶ - منبع



• پژوهشگاه فرهنگ و معارف اسلامی، دائرة المعارف مؤلفان اسلامی، ج۱، ص۶۱۲، برگرفته از مقاله «فضل لهبی».






آخرین نظرات
کلیه حقوق این تارنما متعلق به فرا دانشنامه ویکی بین است.